Kategoria

prawo

Praktyczne porady, trendy i strategie marketingowe dla sklepów i firm z branży zoologicznej.

waga towaru

Kontrole Inspekcji Handlowej w zakresie prawidłowości wagi produktów są jedynymi z podstawowych kontroli, z którymi może się spotkać sklep zoologiczny. Z artykułu dowiesz się, które produkty podlegają takim kontrolom oraz jakie są najważniejsze zasady dotyczące ich przeprowadzania. 

Z artykułu dowiesz się: 

  • które produkty w sklepach zoologicznych podlegają kontroli Inspekcji Handlowej pod kątem wagi i objętości, 
  • jakie są kluczowe przepisy dotyczące oznakowania produktów, 
  • jakie kroki powinien podjąć sprzedawca, by spełnić wymogi prawne. 

Waga produktów – jakie produkty może kontrolować Inspekcja Handlowa? 

Zacznijmy od tego, jakie produkty sprzedawane w sklepie zoologicznym mogą podlegać kontroli Inspekcji Handlowej w zakresie wagi (masy) i objętości. 

Znakowanie, w tym informacja na etykiecie o masie lub objętości, produktów takich jak karmy dla zwierząt sprzedawane detalicznie w sklepach zoologicznych podlega nadzorowi Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS). 

Z kolei Inspekcja Handlowa (IH) może kontrolować wagę i objętość szeregu innych produktów sprzedawanych w sklepie, takich jak żwirek, zabawki dla zwierząt, akcesoria do karmienia (typu miski) czy kosmetyki dla zwierząt. 

Inspekcja Handlowa ma prawo kontrolować zarówno produkty paczkowane, jak i sprzedawane na wagę, aby sprawdzić ich zgodność z przepisami dotyczącymi masy i objętości. 

Wymogi dla towarów paczkowanych 

Produkty o zadeklarowanej masie lub objętości w ramach jednej partii są uznawane za towary paczkowane. Towarem paczkowanym jest produkt umieszczony w opakowaniu, którego ilość nominalna (masa lub objętość) jest stała dla całej partii i nie może zostać zmieniona bez naruszenia opakowania. Takie produkty podlegają określonym przepisom prawnym, w tym dotyczącym metrologii, zawartym w ustawie o towarach paczkowanych. 

Ważne! 

„Towar paczkowany – produkt umieszczony w opakowaniu jednostkowym dowolnego rodzaju, którego ilość nominalna, jednakowa dla całej partii, odmierzona bez udziału nabywcy, nieprzekraczająca 50 kg lub 50 l, nie może zostać zmieniona bez naruszenia opakowania” – art. 2 pkt 1 Ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych. 

Przepisy ustawy o towarach paczkowanych określają szczegółowe wymogi dotyczące kontroli metrologicznej tych produktów, w tym dopuszczalne limity odchyleń masy lub objętości. Zgodnie z ustawą paczkujący musi zgłosić fakt paczkowania (lub zlecenie tego procesu innemu podmiotowi) do Dyrektora Okręgowego Urzędu Miar. Załącznik do ustawy precyzuje również wymagania dotyczące dobrowolnego znaku „e”, który potwierdza zgodność produktu z normami europejskimi dotyczącymi towarów paczkowanych. 

waga towaru

Należy również pamiętać o wymogach rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 lipca 2009 r., które szczegółowo reguluje zasady oznakowania towarów paczkowanych. 

Rozporządzenie to reguluje dwa obszary: 

  • nazwy i oznaczenia jednostek miar stosowane w oznakowaniu towarów paczkowanych: 
waga towaru

Dlatego też użycie dużej litery „G” na oznaczenie masy jest nieprawidłowe, ponieważ przepisy wymagają stosowania poprawnych oznaczeń jednostek miar, takich jak mała litera „g” dla gramów. 

  • minimalne wysokości cyfr i liter w oznakowaniu ilości nominalnej towaru paczkowanego: 
box prawo wagatowaru 2 1

Wymogi dotyczą również małych liter, takich jak „ml”, co zapewnia czytelność oznakowania ilości nominalnej na opakowaniach paczkowanych towarów. 

Ważne! 

Sprzedawca detaliczny jest odpowiedzialny za przestrzeganie szczegółowych wymogów, takich jak zachowanie spacji między liczbą a jednostką miary (np. prawidłowy zapis to „100 g”, a nie „100G”). Spełnianie tych standardów jest istotne, aby uniknąć błędów w oznakowaniu i ewentualnych konsekwencji prawnych. 

Wymogi metrologiczne 

Pozostałe wymogi metrologiczne określone są w Ustawie z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach. Dotyczą one zarówno produktów paczkowanych, jak i sprzedawanych luzem. 

Ustawa o miarach (oraz wydane do niej rozporządzenia) określają szereg szczegółowych wymogów dotyczących masy i objętości sprzedawanych produktów w zakresie znakowania oraz ich ważenia, w tym m.in.: 

  • wymóg stosowania jednostek określonych w układzie SI, 
  • wymóg pisania jednostki bez kropki na końcu, a w druku – czcionką prostą, 
  • wymóg zapisywania wartości wielkości przy zastosowaniu spacji (odstępu) między wartością liczbową a oznaczeniem jednostki, 
  • posiadanie przez stosowane wagi odpowiedniej legalizacji z Urzędu Miar. 

Aby uniknąć ryzyka zakwestionowania przez Inspekcję Handlową, warto o ich pamiętać. 

Zapamiętaj! 

Inspekcja Handlowa kontroluje oznakowanie produktów sprzedawanych w sklepie zoologicznym, takich jak żwirek, zabawki, miski czy kosmetyki, w tym ich masę i objętość podaną na etykiecie. Karmy dla zwierząt podlegają nadzorowi Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Podstawowe przepisy dotyczące masy i objętości są określone w ustawie o towarach paczkowanych oraz w ustawie o miarach. Regulacje te są uzupełniane odpowiednimi rozporządzeniami wykonawczymi i dotyczą również produktów sprzedawanych luzem. 

autor: mec. Patryk Kalinowski 

16 października, 2024
Karmy przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych

Karmy przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych (zgodnie z dawniejszą terminologią: karmy dietetyczne) są szczególnym rodzajem karm. Podlegają one pod bardziej restrykcyjne wymogi w zakresie znakowania. Warto przy tym pamiętać, że błędne znakowanie może powodować odpowiedzialność również po stronie sprzedawcy karmy. 

Z artykułu dowiesz się: 

  • jakie są wymogi prawne dotyczące karm dietetycznych i ich znakowania, 
  • jakie regulacje unijne i polskie obowiązują w zakresie wprowadzania karm specjalistycznych na rynek, 
  • jaką odpowiedzialność ponoszą sprzedawcy za nieprawidłowe oznakowanie takich produktów. 

Karmy dietetyczne 

Zgodnie z terminologią polskiej Ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach mieszanki paszowe dietetyczne są „paszą przeznaczoną do szczególnych potrzeb żywieniowych w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. o rozporządzenia nr 767/2009”. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz wskazuje, że „pasze przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych oznaczają pasze, które są w stanie zaspokoić szczególne potrzeby żywieniowe dzięki ich specjalnemu składowi lub metodzie wytwarzania, które wyraźnie odróżniają je od zwykłych pasz. Pasze przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych nie obejmują pasz leczniczych w rozumieniu dyrektywy 90/167/EWG”. Przy czym szczególne potrzeby żywieniowe oznaczają „specyficzne potrzeby żywieniowe zwierząt, u których procesy wchłaniania, przyswajania lub metabolizmu są lub mogą być tymczasowo lub nieodwracalnie zakłócone, w związku z czym zwierzęta te mogą odnieść korzyść z przyjęcia pasz odpowiednich dla ich stanu” (art. 3 ust. 2 lit. n). Mówimy zatem o paszach, które mają szczególny skład (i znakowanie), natomiast nie mają działania leczniczego. 

Polska ustawa posługuje się tu terminem „pasz dietetycznych” i odsyła co do szczegółowych wymogów dla takich karm do Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie mieszanek paszowych dietetycznych. Są w nim określone m.in. właściwości takich produktów, gatunek zwierząt, dla których są przeznaczone, oraz dodatkowe wymogi dotyczące znakowania. Rozporządzenie to wykonuje m.in. unijną dyrektywę Komisji 2008/38/WE z dnia 5 marca 2008 r. ustanawiającą wykaz planowanych zastosowań pasz zwierzęcych do szczególnych potrzeb żywieniowych. Nie zostało one jednak wciąż uchylone pomimo przyjęcia nowego unijnego rozporządzenia Komisji (UE) 2020/354 z dnia 4 marca 2020 r. ustanawiającego wykaz planowanych zastosowań pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych, które uchyliło wcześniejszą dyrektywę. Rozporządzenie to nie posługuje się terminem „pasz dietetycznych”. 

Zatem obecnie karmy dietetyczne były (i formalnie wciąż są) uregulowane w polskim rozporządzeniu oraz w rozporządzeniu unijnym. Przyjrzyjmy się jednak tym nowym regulacjom unijnym. 

Karmy przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych

Nowe rozporządzenie z 2020 r. 

Rozporządzenie nr 2020/354, stosowane od dnia 25 grudnia 2020 r., zawiera załącznik: 

  • CZĘŚĆ A – wprowadza szereg przepisów ogólnych dotyczących pasz do szczególnych potrzeb żywieniowych (które pozwalają lepiej rozumieć te wymogi), 
  • CZĘŚĆ B – zawiera wykaz planowanych zastosowań takich karm. 

Dla przykładu wykaz ten obejmuje następujące informacje: 

  • szczególna potrzeba żywieniowa: „Ograniczanie powstawania kamieni szczawianowych”, 
  • podstawowe właściwości odżywcze: „Niski poziom wapnia, niski poziom witaminy D oraz właściwości alkalizujące mocz”, 
  • gatunek lub kategoria zwierzęcia: „Psy i koty”, 
  • deklaracje na etykiecie: „Fosfor, wapń, sód, magnez, potas, chlorki, siarka, witamina D (ogółem), hydroksyprolina, substancje alkalizujące mocz”, 
  • zalecany okres stosowania: „Do 6 miesięcy”, 
  • pozostałe przepisy: „Informacja na etykiecie: Przed użyciem zaleca się konsultację z lekarzem weterynarii”. 

Trzeba przy tym pamiętać, że „Pasze przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych mogą być wprowadzane na rynek jako takie jedynie w przypadku, gdy ich planowane zastosowanie znajduje się w wykazie planowanych zastosowań […] i gdy są zgodne z podstawowymi właściwościami odżywczymi w odniesieniu do odpowiednich szczególnych potrzeb żywieniowych określonych w tym wykazie […]” (art. 9 rozporządzenia nr 767/20090). 

Zgodnie z art. 18 do dodatkowych wymogów znakowania takich karm należą: 

a) wyrażenie określające paszę jako „dietetyczną”, wyłącznie w przypadku pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych, obok oznaczenia paszy; 

b) dane szczegółowe zalecane w odniesieniu do odpowiedniego planowanego zastosowania w kolumnach 1–6 wykazu planowanych zastosowań pasz do szczególnych potrzeb żywieniowych; 

c) wskazanie, że przed zastosowaniem paszy lub przed przedłużeniem okresu stosowania należy zasięgnąć opinii specjalisty ds. żywienia lub lekarza weterynarii. 

Ważne! 

Warto pamiętać, że także sprzedawca detaliczny może ponosić odpowiedzialność za nieprawidłowe oznakowanie karm. 

Karmy przeznaczone do szczególnych potrzeb żywieniowych

Możliwe kary 

Pomimo tego, że to podmiot, który wprowadza karmę do obrotu (np. producent czy importer), odpowiada (faktycznie) za prawidłowe przygotowane jej etykiety, to jednak zgodnie z prawem paszowym każdy, który ją sprzedaje, odpowiada (prawnie) za poprawność tego znakowania. Sprzedawca odpowiada za prawidłowość znakowania przed organem kontrolnym (Inspekcja Weterynaryjna, Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych), nawet jeśli nie miał wpływu na znakowanie i nie wie, czy dana karma jest przeznaczona dla zaspokajania szczególnych potrzeb żywieniowych zwierząt. 

Odpowiedzialności za znakowanie karm poświęciliśmy w kwietniowym wydaniu Petinsidera osobny tekst pt. „Odpowiedzialność prawna sprzedawcy za etykietowanie karmy”. Dlatego tu zaznaczamy tylko, że inspekcje za wykryte nieprawidłowości (np. brak wszystkich wymaganych oznaczeń dla karm przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych, zafałszowanie co do takiej ich kwalifikacji) poza karami finansowymi – również tymi uzależnionymi od przychodu przedsiębiorcy – mogą zastosować środki nadzoru, np. wstrzymanie sprzedaży produktu, nakaz jego wycofania z obrotu czy przeznakowania na prawidłowe (na przykład w przypadku braku wymaganych czy też błędnych oznaczeń). 

Zapamiętaj! 

Karmy dietetyczne to karmy przeznaczone do zaspokajania szczególnych potrzeb żywieniowych zwierząt. 

Pomimo wciąż formalnego obowiązywania polskiego Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie mieszanek paszowych dietetycznych aktualne wymogi dla tych karm są określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2020/354 z dnia 4 marca 2020 r. ustanawiającym wykaz planowanych zastosowań pasz przeznaczonych do szczególnych potrzeb żywieniowych. Dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania są również określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz. 

Należy pamiętać, że również sprzedawca detaliczny może odpowiadać za prawidłowość znakowania takich karm. 

autor: mec. Patryk Kalinowski 

8 października, 2024
kontrola inspekcji handlowej

Kontrole Inspekcji Handlowej w zakresie prawidłowości stosowania cen należą do tych najczęstszych. Z reguły za nieprawidłowości w tym zakresie nakładane są wysokie kary. Jak się przed nimi uchronić i jak przebiega sama kontrola? 

Jak poprawnie wskazywać cenę 

Zasady prawidłowego deklarowania cen w sklepie określa Ustawa z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług. Ustawa przede wszystkim wskazuje, że ceną jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy. 

Zgodnie z ustawą każda cena powinna być podana „w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen”. Szczegółowe zasady podawania cen zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług. Cenę należy uwidaczniać na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy cena, w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów. Można to zrobić np.: 

1) na wywieszce, która może mieć formę wyświetlacza elektronicznego, 

2) w cenniku, 

3) w katalogu, 

4) na obwolucie, 

5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu. 

W przypadku towaru pakowanego oznaczonego liczbą sztuk dopuszcza się stosowanie przeliczenia na cenę jednostkową za sztukę lub za dziesiętną wielokrotność liczby sztuk, natomiast w przypadku towaru sprzedawanego luzem uwidacznia się jego cenę jednostkową. Cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 

1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości, 

2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy, 

3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości, 

4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni, 

5) sztukę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży na sztuki. 

W szczególnych przypadkach uzasadnionych rodzajem, przeznaczeniem lub zwyczajowo oferowaną ilością towarów przy uwidacznianiu cen jednostkowych dopuszcza się stosowanie dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności. 

kontrola inspekcji handlowej

Ceny promocyjne 

Zostały również określone szczególne wymogi dla cen promocyjnych. W każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi (np. poprzez użycie zwrotu „obniżka”, „promocja”, „przecena”, „okazja”) obok informacji o aktualnej cenie należy zamieścić informację o najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. 

Jeżeli towar lub usługa są w sprzedaży krócej niż 30 dni, obok informacji o obniżonej cenie należy podać informację o najniższej cenie, która obowiązywała od rozpoczęcia sprzedaży do wprowadzenia obniżki. 

W przypadku towarów, które ulegają szybkiemu zepsuciu lub mają krótki termin przydatności, obok informacji o obniżonej cenie należy podać informację o cenie sprzed pierwszego zastosowania obniżki. 

Kontrole i sankcje 

Urzędem odpowiedzialnym za kontrolę prawidłowości podawania w sklepach cen jest Inspekcja Handlowa. Kontrole w tym zakresie mogą przeprowadzać inspektorzy z odpowiednich Inspekcji Wojewódzkich. Są one przeprowadzane zgodnie z wymogami Ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej oraz Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Zatem zgodnie z tymi przepisami inspekcja (co do zasady) powinna zawiadamiać przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. 

WAŻNE! 
Inspekcja Handlowa powinna zawiadamiać przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrola rozpoczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia tego zawiadomienia. 

Jeśli chodzi o sankcje, to brak prawidłowego wykonania obowiązków z ustawy o cenach zagrożone jest karą pieniężną do wysokości 20 000 zł. Kara nakładana jest w drodze decyzji administracyjnej. Warto przy tym pamiętać, że jeśli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków z ustawy co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego karę pieniężną do wysokości 40 000 zł. 

Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej organ uwzględnia: 

1) stopień naruszenia obowiązków (w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków); 

2) dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesionej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków przez tego przedsiębiorcę oraz uzyskane przez przedsiębiorcę korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków; 

3) wielkość obrotów i przychodu przedsiębiorcy; 

4) sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. 

Samą karę należy zapłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej (wskazany przez urząd) w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o nałożeniu kary pieniężnej stała się ostateczna, tj. po wyczerpaniu całej drogi odwoławczej, co często może zająć wiele miesięcy. 

Zapamiętaj! 

  • Zasady podawania cen zostały szczegółowo określone w ustawie o cenach towarów i usług oraz rozporządzeniu wykonawczym do niego. Wymogi dotyczą m.in. tego, co wlicza się do ceny, gdzie należy ją podać, jak podawać ceny jednostkowe oraz jak wskazywać ceny promocyjne. 
  • Za naruszenie przepisów dotyczących cen Inspekcja Handlowa może nałożyć karę nawet do 40 000 zł. 
  • Warto przy tym pamiętać, że w przypadku rozbieżności lub wątpliwości co do ceny za oferowany towar lub usługę konsument ma prawo do żądania sprzedaży towaru lub usługi po cenie dla niego najkorzystniejszej. 

mec. Patryk Kalinowski 

23 września, 2024
odpowiedzialność za niezapłacony towar

Zasady odpowiedzialności za pobrany, ale niezapłacony towar określają przepisy prawa cywilnego. O czym warto pamiętać? Jakie działania podjąć, gdy klient nie ureguluje należności za towar? W niniejszym artykule przedstawiamy kluczowe aspekty oraz kroki, które można podjąć w takiej sytuacji. 

Odpowiedzialność za odbiór towaru bez zapłaty według Kodeksu cywilnego 

W przypadku odbioru (pobrania) towaru bez zapłaty za niego mamy do czynienia z odpowiedzialnością kontraktową zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego z dnia 23 kwietnia 1964 r. – dalej jako: Kodeks cywilny. Oznacza to, że dłużnik (osoba, która nie zapłaciła) jest zobowiązany do naprawienia szkody wynikającej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że przyczyną tego były okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności. Nie ma tutaj znaczenia, czy dłużnik jest przedsiębiorcą, czy też nie. 

Przesłankami do powstania tego roszczenia są: 

  • niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania; 
  • powstała szkoda majątkowa po stronie wierzyciela [która, co do zasady, obejmuje rzeczywiście poniesioną stratę oraz utracone korzyści – art. 361 par. 2 Kodeksu cywilnego]; 
  • związek przyczynowy między powstałą szkodą a niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania. 

Na przykład w przypadku umowy sprzedaży (art. 535 Kodeksu cywilnego) odpowiedzialność ta wynika z istotnych elementów tej umowy. Aby umowa była ważna, jej minimalna treść musi zawierać: 

  • postanowienia o przeniesieniu własności rzeczy i jej wydaniu przez sprzedającego, 
  • postanowienia o odbiorze rzeczy i zapłacie ceny przez kupującego. 

W przypadku gdy towar zostanie odebrany, ale nieopłacony dochodzi do niewykonania zobowiązania. W takiej sytuacji powstaje odpowiedzialność za niezapłacony towar. Warto zwrócić tu uwagę, że z niewykonaniem zobowiązania mamy do czynienia, kiedy nie zostało ono całkowicie zrealizowane. Natomiast nienależyte wykonanie zobowiązania polega na wykonaniu świadczenia, ale niezgodnie z umową, np.: niezgodnie co do terminu wykonania, ilości rzeczy etc. 

Przy czym nawet jeśli szkoda nie powstała (i niezależnie od tego, czy powstała), wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie na podstawie art. 481 par. 1 Kodeksu cywilnego, w przypadku świadczenia pieniężnego. 

odpowiedzialność za pobrany a niezapłacony towar

Co zrobić, gdy klient pobrał towar, ale za niego nie zapłacił? 

Jeśli zatem dojdzie do sytuacji, że dany podmiot pobrał towar, ale za niego nie zapłacił (i nie zgłosił przy tym żadnych zastrzeżeń dotyczących jego jakości), wymogi Kodeksu cywilnego stoją po stronie sprzedającego. Co można zrobić w takiej sytuacji? 

Wezwanie do zapłaty: przede wszystkim należy wysłać pisemne (przedsądowe) wezwanie do zapłaty (np. pocztą za potwierdzeniem odbioru na adres wskazany w zawartej umowie). Możemy oczywiście równolegle wysłać dłużnikowi mailem skan podpisanego wezwania lub zawiadomić go w inny sposób, lecz zawsze wtedy powstaje ryzyko, że nasz komunikat nie dojdzie lub że druga strona będzie podnosić, że go nie odczytała. W takim wezwaniu należy wezwać do niezwłocznego uregulowania należności, np. w ciągu 7 dni. 

Naliczenie odsetek: warto przy tym pamiętać, że za opóźnienia z płatnością przysługują odsetki (obecnie wynoszą one 11,25% w skali roku). Dodatkowo istnieje możliwość zastosowania jeszcze wyższej stawki wynoszącej 15,75% w skali roku w transakcjach handlowych (w przypadku zastosowania regulacji Ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych). 

Odszkodowanie: ponadto można rozważyć od razu żądanie odszkodowania za straty, które poniósł podmiot za brak płatności w terminie. 

Pozew do sądu: niestety w razie bezskuteczności wysłania (i ewentualnego ponowienia) wezwania do zapłaty pozostaje droga sądowa. Nieuczciwego nabywcę można wtedy pozwać o zapłatę. Czas postępowania sądowego może być różny – zależy głównie od sądu i od tego, czy oraz jak dłużnik się broni. Można jednak założyć, że najprawdopodobniej droga ta potrwa co najmniej kilka lub kilkanaście miesięcy. Oczywiście poza samą należnością do odzyskania mogą być również odsetki, opłaty sądowe i koszty zastępstwa procesowego (jeśli przedsiębiorca będzie korzystał z profesjonalnego pełnomocnika prawnego – adwokata lub radcy prawnego). Na sam koniec trzeba jeszcze liczyć na to, że dłużnik okaże się wypłacalny. 

Odsprzedaż roszczeń: alternatywnie można odsprzedać swoje roszczenie do firm, które profesjonalnie zajmują się ich skupowaniem, a potem pozywaniem dłużników. Może to być rozwiązanie, przy pomocy którego odzyskamy mniej, ale szybciej. 

Zgłoszenie do urzędu skarbowego: ponadto wierzyciel może w każdym momencie zgłosić niezapłaconą fakturę do urzędu skarbowego, chcąc tym samym uzyskać ulgę za podatek VAT, który musiał uiścić po wystawieniu faktury. Może to spowodować kontrolę administracji skarbowej u podmiotu, który faktury nie zapłacił. 

Działania te mają na celu wyegzekwowanie należności oraz zabezpieczenie interesów sprzedającego zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. 

Co w przypadku braku umowy? 

Brak spisanej umowy nie przekreśla szans na odzyskanie niezapłaconych środków za pobrany towar. Niemniej jednak może utrudniać dochodzenie roszczeń. Ponadto umowa może na przykład określać bardziej szczegółowo i restrykcyjnie, jakiej odpowiedzialności będzie podlegał podmiot, który pobrał towar, ale nie zapłacił. Można w niej przykładowo określić odsetki wyższe niż ustawowe. 

Zapamiętaj!  

W przypadku niezapłacenia za pobrany towar dłużnik podlega pod reżim odpowiedzialności określony w Kodeksie cywilnym. Pierwszym działaniem powinno być wezwanie do zapłaty – jeśli ono okaże się nieskuteczne, to pozostaje wejście w spór na drogę sądową. Pamiętajmy jednak, że zawarcie pisemnej umowy może nam ułatwić prowadzenie tego typu sporów, a tym samym uzyskanie należności za dostarczony towar. 

autor: mec. Patryk Kalinowski

10 września, 2024
Wymogi higieniczne dla karm pakowanych w sklepie zoologicznym

Pakowanie karm dla zwierząt w sklepach zoologicznych, choć może wydawać się prostą czynnością, wymaga ścisłego przestrzegania określonych norm i przepisów higienicznych. Te zasady mają na celu zapewnić, że produkty oferowane klientom będą nie tylko wysokiej jakości, ale przede wszystkim bezpieczne dla ich zwierząt. W tym artykule przyjrzymy się kluczowym wymaganiom higienicznym i rejestracyjnym, które muszą być spełnione w procesie pakowania karmy w sklepach zoologicznych.

Wymogi higieniczne

1. Przepisy prawne i regulacje

Pakowanie pasz (z dużych opakowań do opakowań jednostkowych dla konsumentów) jest działalnością, która podlega szczegółowym wymogom higieny określonym w Rozporządzeniu (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającym wymagania dotyczące higieny pasz. Higiena pasz (a zatem również karm dla zwierząt domowych) jest w nim definiowana jako „środki i warunki niezbędne do kontroli zagrożeń oraz zapewnienia przydatności paszy do żywienia zwierząt, z uwzględnieniem jej przeznaczenia”.

Zgodnie z tym dokumentem każdy sklep zoologiczny zajmujący się pakowaniem karm musi stosować procedury zapewniające wysoki poziom higieny. Wymogi te obejmują zarówno samo pakowanie, jak i przechowywanie karmy przed i po jej zapakowaniu.

2. System HACCP

Jednym z najważniejszych elementów, który musi być wdrożony w każdym sklepie zoologicznym, jest system HACCP (Hazard Analysis and Critical Control Points), czyli System Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli. Polega on na identyfikacji, ocenie i kontrolowaniu zagrożeń, które mogą negatywnie wpłynąć na bezpieczeństwo karmy. Dzięki analizie zagrożeń na każdym etapie procesu – od dostawy surowców, przez przechowywanie, aż po pakowanie i sprzedaż – możliwe jest minimalizowanie ryzyka zanieczyszczenia produktów.

3. Kontrola czystości i higieny

Dokument HACCP dokładnie określa, jak sklep powinien zadbać o higienę pomieszczeń i wyposażenia, aby unikać zanieczyszczeń karmy przez szkodniki lub obce ciała. Regularne czyszczenie i dezynfekcja narzędzi oraz powierzchni, które mają kontakt z karmą, są niezbędne do utrzymania wysokiego standardu czystości i zapobiegania kontaminacji produktów przez bakterie, wirusy czy szkodniki. Ponadto odpowiednie przechowywanie karmy, zarówno przed jej zapakowaniem, jak i po, jest kluczowe dla zachowania jej jakości i bezpieczeństwa.

4. Szkolenie personelu

Kluczowym aspektem zapewnienia higieny w procesie pakowania karmy jest odpowiednie szkolenie personelu. Pracownicy muszą być przeszkoleni w zakresie odpowiednich praktyk sanitarnych, w tym mycia rąk, używania czystego sprzętu oraz unikania kontaktu z karmą w razie choroby. Szkolenia powinny również obejmować procedury postępowania w przypadku wykrycia potencjalnego zagrożenia dla bezpieczeństwa karmy.

5. Monitorowanie i dokumentacja

Sklepy zoologiczne powinny prowadzić regularne monitorowanie wszystkich kluczowych punktów kontrolnych określonych w systemie HACCP. Wszystkie dane związane z kontrolą higieny oraz wszelkie działania korygujące muszą być dokładnie dokumentowane. Ta dokumentacja może być niezbędna podczas inspekcji oraz służyć jako dowód przestrzegania przepisów sanitarnych.

Wymogi rejestracyjne

Każdy sklep zoologiczny, który sprzedaje detalicznie karmy dla zwierząt, powinien być zgłoszony do właściwego wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS). Jednak działalność taka jak pakowanie karm może zostać potraktowana jako wykraczająca poza „zwykłą” sprzedaż detaliczną. Jeśli tak się stanie, to wówczas podlega ona nadzorowi właściwej Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnej. Zatem konieczne byłoby uzyskanie dodatkowej rejestracji weterynaryjnej.

Zapamiętaj!

Pakowanie karm w sklepie zoologicznym wiąże się z dodatkowymi obowiązkami. Przede wszystkim należy pamiętać o:

  • wdrożeniu odpowiednich dla danego sklepu oraz karmy procedur i wymogów w zakresie higieny pasz,
  • potencjalnej konieczności uzyskania rejestracji w Inspekcji Weterynaryjnej.

autor: Patryk Kalinowski

19 sierpnia, 2024

Drodzy Czytelnicy

sierpniowe wydanie PetInsidera jest kluczowe dla branży zoologicznej. Zbliżające się targi PetExpo 2024 to wydarzenie, które każdy sklep zoologiczny powinien wpisać w swój kalendarz. To najlepsza okazja do rozwoju biznesu, nawiązania nowych kontaktów i poznania najnowszych trendów.

W tym numerze znajdziecie najważniejsze informacje, które pomogą Wam maksymalnie wykorzystać czas na targach. Przygotowaliśmy listę pytań do wystawców oraz przewodnik po stoiskach, które warto odwiedzić. Dowiecie się, jak radzić sobie ze stresem psa podczas wydarzenia, jak tworzyć angażujące treści wideo i posty z targów oraz jak budować wartościowe relacje biznesowe.

Szczególnie polecamy przewodnik po najlepszych karmach na targach PetExpo, gdzie znajdziecie wyjątkowo wartościowe produkty, wyróżniające się jakością i składem. Dodatkowo przygotowaliśmy przegląd naturalnych przysmaków i gryzaków, które z pewnością podbiją serca Waszych klientów. Akwarystyka na PetExpo to kolejna sekcja, w której miłośnikom tej dziedziny przybliżymy najciekawsze miejsca oferujące najnowsze produkty i technologie.

Kontynuujemy także temat negocjacji, przedstawiając najlepsze strategie negocjacyjne, które sprawdzą się podczas rozmów z wystawcami branży zoologicznej i pomogą Wam osiągnąć najlepsze warunki współpracy. W sekcji Diamenty Zoologii zaprezentujemy produkty, które wyróżniają się na rynku i powinny znaleźć się w Waszej ofercie.

Mamy nadzieję, że sierpniowe wydanie będzie dla Was nieocenionym źródłem inspiracji i wiedzy. Życzymy owocnych przygotowań do PetExpo oraz wielu udanych spotkań na targach!

Edyta Winiarska-Joniec
redaktor naczelna

Spis artykułów - sierpień 2024

  1. Targi PetExpo 2024 – najważniejsze informacje
  2. Lista pytań do wystawców na targach zoologicznych
  3. Jakie stoiska warto odwiedzić na PetExpo
  4. Nowości produktowe
  5. Świętuj z nami 5. urodziny na PetExpo i poznaj nasze nowości
  6. Dla każdego psa, dla każdego smaku, na każdą potrzebę: karma dla psów WOLFSBLUT
  7. Diamenty Zoologii te produkty warto mieć w ofercie
  8. Alergik w sklepie zoologicznym – jak dobrać właściwą karmę
  9. Odkryj najlepsze karmy na targach zoologicznych PetExpo – przewodnik po topowych produktach
  10. Odkryj najlepsze przysmaki i gryzaki dla psów na targach PetExpo
  11. Akwarystyka na PetExpo – jakie stoiska warto odwiedzić
  12. Zarządzanie stresem psa na targach – techniki i metody radzenia sobie ze stresem psa podczas targów
  13. Po co mi ten cały networking? I co to w ogóle jest?
  14. Tworzenie treści wideo z targów zoologicznych: co nagrywać i jak montować
  15. Zarządzanie wizytami na stoiskach – jak efektywnie korzystać z czasu na targach?
  16. Strategie zakupowe na targach – jak korzystnie kupować nowe produkty?
  17. Etykieta biznesowa – jak profesjonalnie zachowywać się na targach
  18. Jak budować wartościowe relacje biznesowe podczas targów zoologicznych
  19. Najlepsze strategie negocjacyjne z wystawcami branży zoologicznej – cz. 2
  20. Kontrola Inspekcji Handlowej w sklepie zoologicznym – cena towaru
  21. Jaka ciąży odpowiedzialność za pobrany, a nie zapłacony towar
  22. Felieton
16 sierpnia, 2024

Szukaj

PetExpo 2027 · wystawcy

Zarezerwuj stoisko na PetExpo 2027

Największe targi B2B branży zoologicznej w Polsce. Przygotujemy ofertę dla Twojej firmy.

10–12.09.2027Hala Expo-Łódź
140+
wystawców
600+
marek

Dane z PetExpo 2026

Zapytaj o stoisko →