Podstawy zdrowej kociej diety

Kocia dieta musi uwzględniać naturalne potrzeby zwierzęcia i jednocześnie być dopasowana do możliwości opiekuna. Doradzanie klientom w kwestii doboru karmy dla ich pupila wymaga zatem wiedzy o podstawach zdrowej kociej diety.

Z artykułu dowiesz się:

jakich składników odżywczych potrzebuje kot,
co powinno znaleźć się w kocim menu,
jakie są wady i zalety mokrej oraz suchej karmy dla kota.

Składniki odżywcze w diecie kota

Koty potrzebują:

białka,
tłuszczów,
wody,
witamin i minerałów.

Na liście nie zostały wymienione węglowodany. Dlaczego? Węglowodany dostarczają ciału energii, ale nie ma wskazanej minimalnej ich zawartości w karmach dla kotów. Dla mruczków ważne jest jednak włókno pokarmowe, czyli tzw. węglowodany niestrawne, które wpływają na pracę jelit.

Białka zbudowane są z aminokwasów. Część z nich to tzw. aminokwasy egzogenne, czyli inaczej aminokwasy niezbędne, które muszą być obecne w diecie zwierząt. W przypadku kotów wyróżnia się ich jedenaście.

Jednym z najważniejszych jest tauryna, której niedobór może prowadzić do opóźnionego wzrostu kociąt lub zamierania płodów u ciężarnej kotki. Wysokie zapotrzebowanie występuje również na argininę. W przypadku jej niedoborów u kota dochodzi do takich objawów jak przeczulica, wymioty, a nawet śpiączka. Metionina i cysteina to kolejne dwa aminokwasy, na które większe zapotrzebowanie występuje u kotów niż u psów. Pełnią one ważną funkcję w utrzymaniu prawidłowego stanu okrywy włosowej. Wytwarzana jest z nich także wspomniana wcześniej tauryna.

Dostarczane do organizmu białka budują mięśnie, włosy, pazury, a także organy. Białka są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego oraz hormonalnego. Mogą one pochodzić zarówno ze źródeł zwierzęcych (np. z drobiu), jak i roślinnych (np. z grochu), choć w kocim menu najważniejsze są te pierwsze.

Tłuszcze to źródło energii i kwasów tłuszczowych, które są niezbędne do budowy niektórych enzymów oraz błon komórkowych. Ponadto tłuszcze są istotne do prawidłowego wchłaniania witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E i K). Zawarty w karmie tłuszcz wpływa również na smakowitość posiłku. Bardzo istotne są kwasy tłuszczowe omega-3, które są potrzebne nie tylko do budowy błon komórkowych, ale również do redukcji stanów zapalnych. Ich źródłem są oleje z ryb, a także kryl.

Minerały dzieli się na makroelementy (wapń, potas, fosfor, sód, chlor, magnez) oraz mikroelementy (np. selen, żelazo). Zarówno minerały, jak i witaminy są kotom potrzebne w niewielkich ilościach, ale jednocześnie są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Jak karmić kota?

Zanim dowiesz się, co powinno znaleźć się w kocim menu, poznaj zwyczaje żywieniowe kotów. Przekazując taką wiedzę klientom, zdobywasz ich zaufanie i budujesz wizerunek eksperta, a jednocześnie przyczyniasz się do dobrostanu kotów.

W naturze koty jedzą nawet kilkanaście razy dziennie. Jeden posiłek to niewielka porcja (ok. 30 kcal). W warunkach domowych kot może często podchodzić do miski i zjadać jedynie kilka krokiecików suchej karmy lub kawałków mięsa. Nie oznacza to, że jedzenie mu nie smakuje!
Koty jedzą zarówno w dzień, jak i w nocy.
Pokarm dla kota musi mieć atrakcyjny zapach, odpowiednią temperaturę (wiele kotów lubi pokarm podgrzany do temperatury ciała) i konsystencję. Kocie jedzenie powinno być łatwe do pogryzienia i połknięcia.
Większość kotów woli jeść w samotności. Opiekunowie mający więcej kotów powinni podawać im pokarm w różnych pomieszczeniach lub chociaż na różnych poziomach, co zminimalizuje ich stres.
Miska z jedzeniem nie powinna stać obok kuwety, miski z wodą i legowiska.

Ciekawostka

W naturze koty żywią się drobnymi ssakami, ptakami, gadami, a także rybami oraz bezkręgowcami.

Kot – bezwzględny mięsożerca

Kot to bezwzględny mięsożerca. Oznacza to, że potrzebuje w swojej diecie składników pochodzenia zwierzęcego. Dieta pozbawiona mięsa i podrobów nie jest w stanie dostarczyć kotu odpowiedniej ilości witaminy A, kwasu arachidonowego czy tauryny. Kot nie może być zatem żywiony karmą wegetariańską czy wegańską.

Modele żywienia kotów

Koty mogą być żywione karmami gotowymi, dietą gotowaną (domową), surową dietą BARF, whole prey lub franken prey. Czym wyróżniają się poszczególne opcje?

Karmy gotowe dostępne są w wersji suchej oraz mokrej. Jest to wygodne rozwiązanie dla opiekunów, którzy muszą jedynie podać kotu wybrany posiłek. Pełnoporcjowe karmy są już zbilansowane i dostarczają kotu wszystkich niezbędnych składników odżywczych.

Dieta gotowana polega na podawaniu kotu gotowanego mięsa oraz podrobów. Do diety powinny być włączone również suplementy. Gotowanie minimalizuje ryzyko mikrobiologiczne związane z podawaniem kotu surowego mięsa. Jednocześnie opiekun ma kontrolę nad tym, co do jedzenia otrzymuje jego pupil. Jest to opcja wymagająca zbilansowania posiłków i dość pracochłonna, ale dla wielu osób satysfakcjonująca.

Surowa dieta BARF polega na podawaniu kotu surowego mięsa i podrobów, a także jaj i właściwie dobranych suplementów, np. oleju rybnego. Opiekun musi zadbać o to, by dieta była dobrze zbilansowana. Podawanie surowego mięsa wiąże się z pewnym zagrożeniem mikrobiologicznym.

Ciekawostka

BARF to skrót od angielskiej nazwy Biologically Appropriate Raw Food.

Whole prey to model żywienia polegający na podawaniu kotom całych ofiar, które mogłyby upolować w naturze. W praktyce podaje się kotu tuszki mysie lub szczurze (karmowe), pisklęta, a także ryby.

Franken prey polega na podawaniu kotu różnych fragmentów całych tusz zwierzęcych w celu skomponowania zbilansowanego posiłku. W misce kota mogą znaleźć się serca, ozory czy nerki różnych gatunków zwierząt.

Karmy gotowe – suche czy mokre?

Karmy gotowe różnią się zawartością wody. Mokre karmy dostarczają jej znacznie więcej i dzięki temu przyczyniają się do prawidłowego nawodnienia kotów. Produkty w puszkach czy saszetkach nie zawierają zwykle dużych ilości węglowodanów, których nie da się uniknąć w karmach suchych. Dla kotów nie ma określonego minimalnego zapotrzebowania na węglowodany, a organizm mruczka doskonale radzi sobie ze znikomym udziałem tego składnika w codziennym menu.

Koty są bowiem w stanie wykorzystać jako źródło energii białko oraz tłuszcz. Glukozę (cukier prosty) uzyskują z aminokwasów glukogennych (elementów budulcowych białek) w procesie, który nazywamy glukoneogenezą. Na rynku dostępnych jest wiele zdrowych, wysokomięsnych produktów dla kotów, mogą być one alternatywą dla pracochłonnej diety gotowanej czy surowej.

Uwaga!

Zawsze upewnij się, że polecasz klientowi karmę pełnoporcjową jako podstawę kociego menu. Karmy zawierające 100% mięsa to często produkty uzupełniające, które nie mogą być podawane jako jedyny pokarm.

Czy karma sucha jest zła? Niekoniecznie! Rynek zoologiczny oferuje karmy suche, które zawierają duży udział składników pochodzenia zwierzęcego. Pełnoporcjowe produkty dostarczają kotu niezbędnych aminokwasów, witamin i minerałów. Dla wielu opiekunów jest to też po prostu wygodne rozwiązanie. Należy jednak zadbać, by kot jedzący suchą karmę pił wystarczającą ilość wody z miski.

Zapamiętaj:

Kot to bezwzględny mięsożerca. Potrzebuje w swojej diecie dużego udziału składników pochodzenia zwierzęcego.
Istnieje kilka modeli żywienia kotów.
Karmy mokre zawierają mniej węglowodanów niż karmy suche.
Wiele kotów pije zbyt mało wody, dlatego zwierzę żywione suchą karmą należy zachęcać do picia wody z miski lub wprowadzić do jego menu karmy mokre.

autor: lek. wet. Dagmara Mieszkis-Święcikowska

1 lutego, 2024

Zwierzęta

5 błędów w żywieniu kotów – jak je naprawić?

Opiekunowie kotów chcą zapewnić swoim zwierzętom prawidłowe żywienie, ale czasami zapominają o ważnych kwestiach, które mają duże znaczenie! Dowiedz się, jakie są najczęstsze błędy opiekunów i jakie rozwiązanie zaproponować.

Z artykułu dowiesz się:

jak błędy popełniają opiekunowie w żywieniu kotów,
jak pomóc opiekunom dobrać odpowiedni produkt.

Błąd #1: Karmienie do woli

Wiele kotów otrzymuje porcje suchej karmy pozostawioną w misce przez cały dzień. Kot może zatem jeść, kiedy tylko ma na to ochotę. Jest to wygodne dla opiekuna, ale nie jest dobrym pomysłem, gdy pomyślimy o kocich potrzebach! Swobodny dostęp do pokarmu może być czynnikiem predysponującym do otyłości, gdy koty jedzą więcej niż potrzebują. Z drugiej strony część kotów traci zainteresowanie stale dostępnym pokarmem. Koty to łowcy!

Rozwiązanie: Najlepiej podawać kotu kilka posiłków dziennie. Opiekun może podawać je po przebudzeniu, przed wyjściem do pracy, po swoim powrocie i przed pójściem spać. Dla wielu opiekunów wydaje się to trudne, dlatego możesz polecić miski spowalniające jedzenie, automatyczne podajniki karmy, a nawet serwowanie posiłku z maty węchowej czy konga!

Dobrze jest zaaranżować w żywieniu kota tzw. aktywny łańcuch łowiecki, w którym zwierzę ma okazję, by wykorzystać wrodzony instynkt drapieżcy. Można to osiągnąć choćby poprzez zabawę w polowanie, zakończoną podaniem posiłku, który będzie zwieńczeniem kociej aktywności.

Błąd # 2: Podawanie karmy uzupełniającej jako podstawy diety

Niektórzy opiekunowie wybierają karmę dla kota „na oko” i nie upewniają się, czy jest ona kompletna i zbilansowana. Długotrwałe podawanie karm uzupełniających prowadzi do niedoborów składników odżywczych, a te braki mogą wpływać na stan zdrowia zwierzaka.

Rozwiązanie: Zawsze polecaj karmy pełnoporcjowe jako podstawę kociej diety. Dobrej jakości karma może i kosztuje więcej, ale na ogół jest właściwie zbilansowana, dzięki czemu opiekun podaje jej mniej niż karmy z niższej półki cenowej, o niższej jakości. Jeżeli zauważysz, że opiekun kupuje wyłącznie karmy uzupełniające, dopytaj, czy zwierzę otrzymuje również zbilansowaną karmę. Wytłumacz opiekunowi, że karmy uzupełniające to jedynie rodzaj „przysmaku” i sposobu na urozmaicenie kociego menu. Koty potrzebują karmy bardzo dobrej jakościowo, zawierającej odpowiednie składniki, w tym aminokwasy.

Błąd # 3: Karma niedopasowana do potrzeb kota

Karma dla kota powinna być dopasowana do wieku oraz stanu zdrowia. Żywienie kociaka karmą dla dorosłych kotów (jeżeli w domu są już starsze koty) jest błędem, który może spowodować zaburzenia wzrostu i rozwoju kociaka. Podawanie dorosłemu kotu produktów dla kociąt może przyczyniać się do nadwagi. A koty niestety szybko przybierają na wadze, więc warto o tym pamiętać.

Rozwiązanie: Zawsze pytaj, w jakim wieku jest zwierzę, dla którego masz polecić karmę lub proponuj produkty „all life stages”, czyli na wszystkie etapy życia kota.

Błąd #4: Zbyt mało wody w diecie kota

Wiele kotów pije zbyt mało wody! Karmienie kota wyłącznie suchą karmą i brak zachęcania go do picia w inny sposób, może spowodować, że kot będzie odwodniony. Niedobór wody w diecie prowadzić może również do wielu schorzeń, w tym do niewydolności nerek, którą niestety wykrywa się najczęściej zbyt późno, w zaawansowanym stadium, gdyż schorzenie to w pierwszych stadiach przebiega często bezobjawowo.

Rozwiązanie: Zaproponuj opiekunowi wprowadzenie mokrej karmy. Możesz również zachęcić go do zakupu fontanny dla kotów lub zakupu kilku misek, które można rozstawić w różnych częściach domu. W ten sposób można zwiększyć ilość dostarczanej kotu wody i zapewnić mu zdrowe nawodnienie organizmu i jednocześnie ograniczyć ryzyko wystąpienia wielu schorzeń.

Błąd #5: Przygotowywanie niezbilansowanych posiłków domowych

Dieta domowa oraz surowa to coraz modniejsze modele żywienia. Taka dieta jest smakowita, a opiekun ma kontrolę nad składnikami kociej diety. Niestety, nie każdy opiekun zagłębia się w szczegóły, co sprawia, że dieta kotów bywa całkowicie niezbilansowana lub zostaje zbilansowana w sposób niewłaściwy.

Rozwiązanie: Zachęć osoby zainteresowane dietą domową lub BARF do konsultacji z lekarzem weterynarii, lub z dietetykiem weterynaryjnym. Tylko specjalista jest w stanie rozpisać właściwy schemat żywienia kota, który jest opracowywany indywidualnie dla każdego zwierzaka. Doradź wprowadzenie właściwych suplementów np. kwasów tłuszczowych omega-3 w postaci olejów rybnych, czy jodu w formie sproszkowanych alg morskich.

Rozmawiając z opiekunami, postaraj się poznać ich zwyczaje i potrzeby kota. Krótka rozmowa wystarczy, by wychwycić potencjalne błędy. Jeżeli w delikatny sposób nakierujesz klientów na zakup właściwych produktów, to poczują, że jesteś profesjonalistą i naprawdę dbasz o ich pupila!

31 stycznia, 2024

Zwierzęta

Pies w sklepie – jak się zachować?

Psy, podobnie jak ludzie, mają różne osobowości i potrzeby. Niektóre są wycofane lub lękliwe, inne mogą wykazywać agresywne zachowania, a jeszcze inne są właśnie w trakcie szkolenia. Oto kilka porad, jak najlepiej dostosować swoje podejście, gdy klient przychodzi z psem do sklepu.

Z artykułu dowiesz się:

jak zachowywać się w stosunku do psów odwiedzających Twój sklep, aby ich właściciele chętnie do Ciebie wracali,
jak stworzyć w sklepie bezpieczną przestrzeń dla psów należących do klientów,
jak rozmawiać z właścicielem psa, aby zyskać zaufanie i lojalność klienta.

Widoczne oznakowanie, że do sklepu można wejść z psem

Umieść w widocznym miejscu, np. na drzwiach, oznakowanie, że klient może wejść do sklepu z psem. Symbol psa w połączeniu z pozytywnym przekazem typu „Psy mile widziane!” lub „Zapraszamy czworonożnych przyjaciół!” jeszcze bardziej zachęci do wejścia w dane miejsce.

Poznaj i szanuj granice

Ważne!

Zawsze obserwuj zachowanie psa i jego interakcje z właścicielem. Jeśli pies wydaje się niepewny lub wycofany, daj mu przestrzeń.

Zawsze unikaj bezpośredniego patrzenia w oczy psa, ponieważ zwierzak może to odczytać jako wyzwanie.

Nigdy nie próbuj dotykać psa bez zgody właściciela.

Jeśli chcesz przywitać się z psem, zrób to w sposób przemyślany i delikatny, pod warunkiem że właściciel psa wyraża na to zgodę.

Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby prawidłowo przywitać się z psem:

Zachowaj spokój i cierpliwość.
Nagłe ruchy lub głośne dźwięki mogą przestraszyć psa.
Pozwól psu Cię poznać: najpierw pozwól psu „zbadać” Cię na odległość. Możesz lekko wyciągnąć rękę z dłonią skierowaną grzbietową stroną w kierunku psa, aby pies mógł poczuć Twój zapach. Nie należy sięgać nad głowę psa, ani się nad nim nachylać, gdyż może to wzbudzić u niego niepokój.
Obserwuj język ciała psa: zwróć uwagę na postawę czworonoga. Jeśli pies wydaje się zrelaksowany, macha ogonem i jest Tobą zainteresowany, to dobry znak. Jeśli jednak pies się cofa, warczy lub wykazuje inne oznaki dyskomfortu, to lepiej zachować dystans lub się wycofać.
Delikatne głaskanie: jeżeli pies czuje się komfortowo w Twojej obecności i właściciel wyrazi na to zgodę, możesz delikatnie pogłaskać czworonoga, najlepiej w mniej wrażliwych miejscach, jak boki ciała czy klatka piersiowa. Unikaj głaskania psa po głowie przy pierwszym kontakcie.
Używaj spokojnego, łagodnego tonu głosu: możesz użyć pozytywnych słów lub krótkich fraz, na przykład: „dobry piesek”.
Respektuj granice: jeśli pies lub jego właściciel w jakikolwiek sposób sygnalizują, że nie chcą dalszego kontaktu, to natychmiast przestań zabiegać o uwagę zwierzaka i uszanuj jego przestrzeń.

Pamiętaj, że każde zwierzę jest inne i może różnie reagować. Musisz być tego świadomy i dostosowywać swoje zachowanie do indywidualnych potrzeb psa i jego właściciela.

WAŻNE! Bądź przyjazny i gotowy do pomocy osobom z psami. Pomóż im w znalezieniu odpowiedniego produktu, zaproponuj najlepszą dla nich opcję. Jeśli czujesz się na siłach, możesz udzielić im porady i pomóc znaleźć konkretne produkty dla ich zwierząt.

Przyjazne środowisko

Przyjazne środowisko dla psów w sklepie zoologicznym to kluczowy aspekt, który może znacznie ułatwić zakupy opiekunom zwierząt.

Utrzymuj sklep w czystości, unikając silnych zapachów, które mogą być nieprzyjemne dla wrażliwego psiego nosa. Mocne zapachy mogą prowadzić do dyskomfortu i niepokoju u psa.
Upewnij się, że wszystkie towary znajdujące się na niższych półkach są bezpieczne dla psów.
Rozważ stworzenie specjalnej strefy dla psów, gdzie będą mogły odpocząć i napić się wody. Pamiętaj, aby regularnie wymieniać wodę w misce.
Przygotuj przysmaki, które mogą być oferowane psom podczas wizyty. Pamiętaj, aby zapytać opiekuna psa, czy możesz podać przysmak i czy pies ma jakieś alergie.

Pamiętaj, że przyjazne dla psów środowisko w sklepie to nie tylko komfort dla zwierząt, ale również dla ich opiekunów, co może znacząco wpłynąć na ich decyzję o wyborze właśnie Twojego sklepu na zakupy.

Komunikacja z właścicielem psa

Komunikacja z właścicielami psów jest kluczowym elementem w zapewnieniu najlepszej obsługi i doradztwa w sklepie zoologicznym. Na co warto zwrócić uwagę?

Pytaj opiekunów o potrzeby ich psów oraz o wszelkie specyficzne zachowania, na które należy zwrócić uwagę. Dzięki temu pokażesz, że masz indywidualne podejście do każdego psa, wzbudzisz zaufanie i pokażesz się w roli specjalisty.
Udzielaj porad dotyczących produktów odpowiednich dla różnych typów psów, zwracając uwagę na ich wiek, wielkość czy stan zdrowia. Jeśli okaże się, że pies jest w trakcie szkolenia, doradź produkty, które pomogą wspierać ten proces, na przykład zabawki interaktywne czy specjalne przysmaki treningowe. Dla psów z określonymi potrzebami behawioralnymi, takimi jak lęk separacyjny czy nadmierna aktywność, proponuj produkty, które mogą pomóc w walce z danym problemem, np. maty relaksacyjne czy zabawki do żucia.
Nigdy nie podawaj psu przysmaków bez wyraźnej zgody właściciela. Niektóre psy mogą być w trakcie szkolenia lub na specjalnej diecie, inne mogą mieć alergie. Jeśli właściciel zgadza się na podanie przysmaku, upewnij się, że wie, co podajesz psu (szczególnie chodzi tu o skład i potencjalne alergeny). Bądź ostrożny, podając psu nowe produkty, których nigdy wcześniej nie próbował, i obserwuj jego reakcję.

Komunikacja z właścicielami psów powinna być zawsze przyjazna, skupiona na dobrostanie i potrzebach ich czworonożnych towarzyszy. Pokazując troskę i profesjonalizm, zdobędziesz zaufanie i lojalność klientów.

Zarządzanie agresją

Może się zdarzyć, że Twój sklep odwiedzi klient, którego pies wykazuje agresję. Radzenie sobie z agresywnym psem w sklepie zoologicznym wymaga ostrożności i odpowiedniego podejścia.

Pamiętaj, że bezpieczeństwo klientów i ich psów jest najważniejsze. Odpowiednie nastawienie i przygotowanie do radzenia sobie z agresywnymi psami są kluczowe dla stworzenia bezpiecznego środowiska dla wszystkich odwiedzających sklep. W kolejnym numerze znajdziesz więcej informacji na ten temat.

Okiem behawiorysty

Pracownik sklepu zoologicznego powinien być ekspertem w swojej dziedzinie. Musi umieć nie tylko doradzić kupującemu (właścicielowi zwierzaka), ale przede wszystkim powinien umieć dotrzeć do klienta. Musi dokładnie dopasować dany produkt do konkretnego zwierzaka, uwzględniając jego codzienne potrzeby, stan fizjologiczny czy choroby współistniejące. Dobrze jest więc zacząć od rozmowy – przeprowadzić wywiad z właścicielem czworonoga, podpytać go o kilka ważnych kwestii, takich jak wiek, stan zdrowia, stan uzębienia czy predyspozycje smakowe. Właściciel zwierzaka musi poczuć się ważny i zaopiekowany. Wówczas zdecydowanie łatwiej będzie można przekonać go do danego produktu, zachęcić do jego zakupu i powrotu do naszego sklepu.

Ważne, by zapewnić zarówno opiekunowi zwierzaka, jak i samemu czworonogowi poczucie komfortu w czasie wizyty w naszej placówce. Nie wolno osaczać kupującego, wymuszać na zwierzaku pewnych zachowań, skupiać zbyt dużej uwagi na sobie. Takie zachowanie może być nieakceptowalne. A zatem w codziennej pracy zawsze kieruj się umiarem, wiedzą i empatią do klienta i jego podopiecznego –

https://okiembehawiorysty.pl/
Dagmara Mieszkis-Święcikowska, lekarz weterynarii i behawiorysta.

Podsumowanie

Pamiętaj, że każdy pies jest inny i wymaga indywidualnego podejścia. Tworząc przyjazne i bezpieczne środowisko dla psów, nie tylko zwiększasz komfort ich i ich właścicieli, ale również budujesz pozytywny wizerunek swojego sklepu. Współpraca i zrozumienie między właścicielem sklepu a klientami posiadającymi psy to klucz do sukcesu w branży zoologicznej.

autor: Izabela Misiak, trener psów

23 stycznia, 2024