Kot latem. Jak rozmawiać z klientem o nawodnieniu, komforcie i bezpieczeństwie?
lek. wet. Szymon Najdora
zwierzęta
Z tego artykułu dowiesz się: • jakie zagrożenia dla kotów niosą upały, • ile powinien pić kot, • jak wspierać nawodnienie i bezpieczeństwo kota latem.
Reklama
Kot wygrzewający się na parapecie to jeden z najbardziej charakterystycznych letnich obrazków. Wysoka temperatura i długie dni sprzyjają odpoczynkowi, ale mogą również stanowić realne zagrożenie dla zdrowia zwierzęcia. Odwodnienie, udar cieplny czy uszkodzenia skóry związane z ekspozycją na promieniowanie UV to problemy, o których opiekunowie nie zawsze pamiętają.
Właśnie dlatego rola sprzedawcy w sklepie zoologicznym nie kończy się na poleceniu produktu. Często zaczyna się od rozmowy, zadania kilku prostych pytań i edukacji, która może realnie wpłynąć na komfort i bezpieczeństwo kota.
Analiza problemu. Co doskwiera kotu latem?
Letnie drzemki w promieniach słońca to rytuał wielu kotów. Opiekunowie powinni jednak pamiętać, że wysoka temperatura może stanowić dla zwierząt poważne obciążenie. Tak samo jak u ludzi, u kotów mogą występować poparzenia słoneczne, odwodnienie, a nawet udar cieplny.
Udar cieplny jest zazwyczaj wynikiem długotrwałej ekspozycji na wysoką temperaturę otoczenia. Może wystąpić u zwierząt pozostawionych w nagrzanych pomieszczeniach, samochodach lub podejmujących wysiłek w czasie upałów. Szczególnie narażone są koty otyłe oraz cierpiące na choroby serca i układu oddechowego.
Objawy udaru cieplnego u kotów obejmują: • nadmierne dyszenie, • ospałość, • ślinienie się, • wymioty, • utratę przytomności.
Latem warto również zwrócić uwagę na wpływ promieniowania słonecznego na skórę. Promieniowanie UVA może nasilać uszkodzenia wywoływane przez UVB, natomiast UVB wykazuje działanie rumieniotwórcze i karcynogenne. Długotrwała ekspozycja może prowadzić do rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry uszu, powiek czy lusterka nosowego. Szczególnie predysponowane są do tego koty o białym umaszczeniu lub słabo pigmentowanej skórze.
Kolejnym problemem jest odwodnienie. Warto pamiętać, że koty ewolucyjnie są przystosowane do pobierania znacznej części wody wraz z pokarmem. Mokra karma może pokrywać nawet 75% ich zapotrzebowania na płyny*. Każdy spadek apetytu może więc prowadzić również do zmniejszenia ilości przyjmowanej wody.
Do odwodnienia mogą predysponować także upały oraz choroby przebiegające ze zwiększoną utratą płynów.
young playful blue tabby maine coon cat playing with yellow rubber duck swimming on water in a metal bowl outdoors in the back yard on a hot and sunny summer day
Jak zadbać o nawodnienie i komfort kota latem?
Kot powinien wypijać około 50–60 ml wody na kilogram masy ciała dziennie. W praktyce jednak wielu opiekunów nie jest w stanie określić, ile dokładnie wypija ich zwierzę.
Dlatego zamiast skupiać się wyłącznie na liczbach, warto zwracać uwagę na codzienne zachowania kota. Czy regularnie odwiedza miskę? Czy chętnie zjada mokrą karmę? Czy nie pojawiły się ospałość lub zmniejszenie apetytu? Takie pytania pomagają wychwycić problem na wczesnym etapie.
Jednym z najprostszych sposobów wspierania nawodnienia jest odpowiedni dobór miski. Większość kotów preferuje miski ceramiczne lub szklane – szerokie i stosunkowo płytkie. Niektóre zwierzęta chętnie piją jednak ze szklanek czy naczyń o nietypowych kształtach.
W przypadku kotów starszych oraz cierpiących na choroby stawów warto rozważyć miski ustawione na podwyższeniu, ponieważ długotrwałe pochylanie się może być dla nich niekomfortowe.
Coraz większą popularnością cieszą się również fontanny dla kotów. Badania wykazały, że aż 60% opiekunów, którzy zdecydowali się na ich zakup, było bardzo zadowolonych z tego rozwiązania*.
Proponuj klientom więcej niż jedną miskę. Aby skutecznie zachęcić kota do picia, warto zadbać o kilka punktów z wodą, rozmieszczonych na różnych poziomach domu – tam, gdzie zwierzę naturalnie się porusza.
Ważna jest również lokalizacja misek. Powinny znajdować się z dala od kuwety oraz miski z jedzeniem, najlepiej w spokojnych i cichych miejscach.
Nie bez znaczenia pozostaje także rodzaj podawanej wody. Niektóre koty preferują wodę z kranu, inne – wodę filtrowaną lub przegotowaną. Warto również proponować klientom produkty wspierające nawodnienie, takie jak zupki, smoothie czy buliony dla kotów.
young playful blue tabby maine coon cat playing with water coming out of a garden sprinkler outdoors on grass on a hot summer day
Ochrona przed słońcem – czy kot potrzebuje kremu z filtrem?
W przypadku kotów o jasnym umaszczeniu odpowiedź brzmi: tak.
Szczególnej uwagi wymagają zwłaszcza koty białe lub posiadające słabo pigmentowaną skórę. U nich przewlekła ekspozycja na promieniowanie UV może prowadzić do bolesnych poparzeń, a także zwiększać ryzyko rozwoju raka płaskonabłonkowego.
W takich sytuacjach warto rozmawiać z opiekunami o stosowaniu preparatów ochronnych przeznaczonych specjalnie dla zwierząt.
Krem z filtrem można nakładać na: • nos, • końcówki uszu, • brzuch, • pachwiny, • miejsca pokryte cienką sierścią lub jej pozbawione.
Wskazówka!
Do kremu warto zaproponować smakołyki lub pasty dla kotów, które pomogą odwrócić uwagę zwierzęcia podczas aplikacji preparatu.
Jak rozmawiać z klientem o bezpieczeństwie kota latem?
Dobra rekomendacja zaczyna się od zadania kilku prostych pytań.
Warto dowiedzieć się: • czy kot wychodzi na zewnątrz, • jaką karmę otrzymuje na co dzień, • czy chętnie pije wodę, • czy jest kotem starszym lub przewlekle chorym, • czy ma jasne umaszczenie i lubi wylegiwać się na słońcu.
Takie informacje pozwalają dobrać rozwiązania odpowiadające rzeczywistym potrzebom zwierzęcia.
W przypadku kotów żywionych wyłącznie suchą karmą warto podkreślać znaczenie monitorowania nawodnienia oraz proponować produkty wspierające pobieranie płynów.
Przy jasnym umaszczeniu lub częstym przebywaniu na słońcu warto edukować opiekunów w zakresie ochrony przeciwsłonecznej.
Rak płaskonabłonkowy jest jednym z częściej rozpoznawanych nowotworów skóry u kotów. Według dostępnych danych stanowi nawet 60–70% wszystkich nowotworów skóry u tego gatunku*.
blue tabby maine coon cat running over the lawn in the back yard next to some blossoming flowers in the sunlight
Kiedy skierować klienta do lekarza weterynarii?
Nie każdy problem związany z piciem wody można rozwiązać zmianą miski czy wprowadzeniem bulionów.
W przypadku wystąpienia niektórych symptomów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii. Dotyczy to sytuacji, gdy opiekun zauważa u kota: • nasilone dyszenie, • wymioty, • wyraźną apatię, • utratę przytomności, • nagły spadek apetytu.
Rolą sklepu zoologicznego jest wspieranie codziennej profilaktyki i edukacji, a nie zastępowanie diagnostyki oraz leczenia.
Co zyskujesz?
Produkty wspierające nawodnienie kotów należą dziś do najszybciej rozwijających się segmentów rynku pet food. Coraz więcej marek oferuje purée, buliony, zupki i musy zaprojektowane tak, by zwiększać smakowitość posiłków i wspierać pobieranie wody*.
Gdy klient przychodzi po karmę, możesz rozszerzyć jego koszyk zakupowy prostym pytaniem:
„Jak wasz kot znosi pierwsze upały? Mamy kilka rozwiązań, które pomagają zadbać o nawodnienie i komfort zwierząt latem”.
To naturalny sposób na rozpoczęcie rozmowy, która przynosi korzyści zarówno klientowi, jak i sklepowi.
Podsumowanie
• Latem koty narażone są na udar cieplny, poparzenia słoneczne oraz odwodnienie. • Kot powinien wypijać około 50–60 ml wody na kilogram masy ciała dziennie. • Mokre karmy mogą pokrywać nawet 75% zapotrzebowania na wodę. • Podawanie suchej karmy wymaga monitorowania ilości wypijanych płynów. • Nawodnienie można wspierać poprzez odpowiedni dobór misek, ich rozmieszczenie oraz stosowanie produktów uzupełniających.
Jako pracownik sklepu zoologicznego jesteś nie tylko sprzedawcą, ale również doradcą i często pierwszym źródłem wiedzy dotyczącym zdrowia oraz komfortu zwierząt. Letnie upały to dla kotów realne zagrożenie, a odpowiednie rekomendacje mogą mieć wpływ na ich dobrostan.
Pamiętaj, aby w nadchodzących miesiącach aktywnie pytać klientów o to, jak ich mruczki znoszą wysokie temperatury. Czasem rozmowa o dodatkowej misce, fontannie czy karmie mokrej może okazać się równie ważna, jak sam wybór podstawowej diety.
A sklep, który potrafi wspierać opiekunów w takich codziennych wyzwaniach, buduje coś więcej niż sprzedaż – buduje zaufanie.
Absolwent medycyny weterynaryjnej na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu, ekspert w dziedzinie małych ssaków i zwierząt egzotycznych. Zaangażowany w nadzór zdrowotny zwierząt w różnych instytucjach. Wykładowca i członek Association of Exotic Mammal Veterinarians. Członek kapituły Diamenty Zoologii.
Spis treści
PetExpo 2027 · wystawcy
Zarezerwuj stoisko na PetExpo 2027
Największe targi B2B branży zoologicznej w Polsce. Przygotujemy ofertę dla Twojej firmy.
Nadwaga i otyłość u kota nie są problemem estetycznym. Nadmierne gromadzenie tkanki tłuszczowej wpływa na funkcjonowanie całego organizmu, może ograniczać sprawność zwierzęcia i zwiększać ryzyko rozwoju wielu chorób. W jednym z badań obejmujących koty znajdujące się pod opieką praktyki weterynaryjnej nadwagę lub otyłość stwierdzono u 39% zwierząt*.
Reklama
Problem jest tym większy, że opiekunowie nie zawsze prawidłowo oceniają kondycję swoich zwierząt. Aż 30% właścicieli kotów z nadwagą uważało, że ich zwierzęta mają prawidłową masę ciała, a kolejne 23% dostrzegało dodatkowe kilogramy, ale nie postrzegało ich jeszcze jako problemu. Zaledwie 37% opiekunów kotów z nadwagą lub otyłością przyznawało, że ich zwierzę rzeczywiście ma problem z masą ciała**.
Dlatego otyłość warto traktować jak problem zdrowotny, który wymaga odpowiedniego postępowania, a nie wyłącznie zmniejszenia ilości jedzenia w misce.
Nadwaga i otyłość wynikają z nadmiernego nagromadzenia tkanki tłuszczowej. Jeżeli kot przez dłuższy czas otrzymuje więcej energii, niż jest w stanie wykorzystać, jej nadmiar zostaje zmagazynowany w organizmie.
Tkanka tłuszczowa nie jest przy tym jedynie zapasem energii. Jej nadmiar wiąże się ze zmianami metabolicznymi i może wpływać na funkcjonowanie wielu narządów. U kotów z wysokim BCS (Body Condition Score) wykazano związki między innymi z cukrzycą, chorobami układu ruchu, skóry, układu moczowego oraz nadciśnieniem*.
Redukcja nadmiernej masy ciała ma więc znaczenie nie tylko dla wyglądu sylwetki. Jej celem jest poprawa kondycji i komfortu życia zwierzęcia oraz ograniczenie zdrowotnych konsekwencji otyłości.
Sama liczba na wadze nie wystarcza do oceny kondycji kota. Znacznie bardziej przydatna jest 9-stopniowa skala BCS, która uwzględnia zarówno wygląd sylwetki, jak i badanie palpacyjne.
Kot o prawidłowej kondycji, ocenionej zwykle na 5/9, ma żebra wyczuwalne pod niewielką warstwą tkanki tłuszczowej, widoczną talię za łukiem żebrowym oraz niewielką brzuszną poduszkę tłuszczową. Wraz ze wzrostem BCS żebra stają się coraz trudniejsze do wyczucia, talia zanika, a ilość tkanki tłuszczowej się zwiększa.
Dlatego warto nie tylko regularnie ważyć zwierzę, ale również obserwować jego sylwetkę i oceniać ją dotykiem. Kondycja i masa ciała powinny być także kontrolowane podczas wizyt lekarsko-weterynaryjnych.
Ważne!
Zdjęcia wykonywane regularnie, szczególnie z góry, mogą pomóc opiekunowi zauważyć zmiany sylwetki i łatwiej oceniać postępy podczas redukcji masy ciała.
Dlaczego dieta ma tak duże znaczenie?
Podstawą odchudzania jest ograniczenie podaży energii, ale prawidłowo prowadzona dieta redukcyjna nie może polegać wyłącznie na podawaniu mniejszej ilości dotychczasowej karmy.
Znaczne ograniczenie porcji zwykłej karmy zmniejsza nie tylko liczbę kalorii, lecz także ilość dostarczanego białka, witamin, składników mineralnych i innych substancji odżywczych. Kot może również odczuwać większy głód, co utrudnia opiekunowi konsekwentne prowadzenie diety.
Dlatego karma przeznaczona do redukcji masy ciała powinna dostarczać mniej energii, a jednocześnie zapewniać odpowiednią ilość niezbędnych składników odżywczych. Szczególne znaczenie mają pełnowartościowe białko, które pomaga chronić beztłuszczową masę ciała, oraz włókno pokarmowe, które może zwiększać uczucie sytości.
Mokra karma a odchudzanie
W diecie redukcyjnej znaczenie ma również gęstość energetyczna posiłku. Mokra karma zawiera dużą ilość wody, dlatego przy odpowiednio dobranej wartości energetycznej może pozwolić na podanie większej objętości pokarmu przy mniejszej liczbie kalorii.
Nie oznacza to jednak, że mokra karma sama w sobie odchudza. O efekcie decyduje przede wszystkim całkowita ilość energii dostarczanej w ciągu dnia oraz prawidłowo dobrana porcja. Forma mokra może natomiast ułatwić prowadzenie diety i zwiększyć jej akceptację przez zwierzę.
Dieta ma odchudzać kota, a nie jego mięśnie
Podczas redukcji masy ciała zależy nam przede wszystkim na zmniejszeniu ilości tkanki tłuszczowej przy możliwie dobrym zachowaniu masy mięśniowej. Dlatego nie liczy się wyłącznie liczba kalorii, lecz także skład diety.
Odpowiednia podaż białka pomaga ograniczyć utratę beztłuszczowej masy ciała, natomiast włókno pokarmowe wspiera uczucie sytości. Znaczenie mogą mieć również składniki uczestniczące w metabolizmie tłuszczów, takie jak L-karnityna.
W jednym z badań otyłe koty otrzymujące L-karnitynę podczas 18-tygodniowej diety redukcyjnej straciły 23,7% masy ciała, podczas gdy zwierzęta otrzymujące tę samą dietę bez dodatku L-karnityny straciły 19,6%. Koty otrzymujące L-karnitynę traciły masę ciała istotnie szybciej*.
Odchudzanie powinno przebiegać stopniowo i pod kontrolą. Zalecane tempo utraty masy ciała u kotów wynosi około 0,5–2% tygodniowo*. Celem nie jest jak najszybszy spadek liczby kilogramów, tylko bezpieczna redukcja nadmiaru tkanki tłuszczowej przy zachowaniu dobrej kondycji zwierzęcia.
Regularne ważenie pozwala ocenić, czy zastosowana porcja rzeczywiście prowadzi do oczekiwanych efektów. Postępy są ważne również z punktu widzenia opiekuna. Widoczna, systematyczna redukcja masy ciała zwiększa jego zaangażowanie i ułatwia konsekwentne prowadzenie diety.
Dlatego nie liczy się wyłącznie liczba kalorii, lecz także skład diety.
Vet Gussto Weight Control w postępowaniu żywieniowym
Vet Gussto Weight Control to lekkostrawna, kompletna i znakomicie zbilansowana dietetyczna karma superpremium przeznaczona dla dorosłych kotów z nadwagą. Powstała przy konsultacji dietetyków i lekarzy weterynarii. Niska zawartość energii i tłuszczu może wspomagać redukcję masy ciała, a następnie utrzymanie właściwej wagi.
Receptura bazuje na kaczce, która stanowi 68% składu. Karma zawiera 10,5% białka i 3% tłuszczu, a jej wartość energetyczna wynosi 82 kcal/100 g. Optymalny poziom białka o wysokiej wartości biologicznej wspiera zachowanie beztłuszczowej masy mięśniowej i zapewnia odpowiednią podaż białka przy niższej ilości spożywanych kalorii.
Naturalny błonnik zwiększa uczucie sytości, wspomaga prawidłowe trawienie i redukcję masy ciała. Źródłem włókna jest między innymi celuloza, która stanowi 2% receptury, a zawartość włókna surowego wynosi 1,5%.
Vet Gussto Weight Control zawiera również L-karnitynę w ilości 500 mg/kg. Jej obecność ma szczególne znaczenie w diecie redukcyjnej ze względu na udział L-karnityny w metabolizmie tłuszczów.
Zawarte w karmie kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6, w optymalnych proporcjach, hamują proces zapalny. Ich udział wynosi odpowiednio 0,1% i 0,3%.
Dodatkowym atutem jest mokra forma karmy i wilgotność na poziomie 78%. Połączenie niskiej wartości energetycznej, odpowiednio dobranej zawartości białka i tłuszczu, włókna oraz L-karnityny sprawia, że Vet Gussto Weight Control odpowiada na najważniejsze potrzeby żywieniowe kotów wymagających kontrolowanej redukcji masy ciała.
Przed rozpoczęciem diety lub przedłużeniem okresu jej stosowania należy skonsultować się z lekarzem weterynarii.
Warto zwracać uwagę na wartość energetyczną karmy, zawartość białka, tłuszczu i włókna oraz dodatkowe składniki wspierające dietę redukcyjną. Samo określenie „light” czy „weight control” na opakowaniu nie zastępuje prawidłowego doboru produktu i dziennej porcji.
Zapamiętaj!
Skuteczne odchudzanie kota nie polega na głodzeniu ani przypadkowym zmniejszaniu porcji. Kluczowe są kontrola podaży energii, odpowiednio zbilansowana dieta i regularna ocena efektów. Celem jest redukcja nadmiaru tkanki tłuszczowej przy jednoczesnym zachowaniu dobrej kondycji i komfortu życia zwierzęcia.
Co opiekun może zrobić w domu?
Skuteczne odchudzanie wymaga konsekwencji. Warto regularnie kontrolować masę ciała i BCS, dokładnie odmierzać dzienną porcję karmy oraz uwzględniać w bilansie wszystkie przysmaki i dodatkowe produkty.
Znaczenie ma również aktywność. Krótkie sesje zabawy, polowanie na karmę czy wykorzystanie zabawek zachęcających do ruchu zwiększają codzienną aktywność i mogą być ważnym elementem programu redukcji masy ciała.
Najważniejsza jest regularność. Tempo odchudzania powinno być monitorowane, a wielkość porcji korygowana w zależności od efektów i zaleceń lekarza weterynarii.
Dlaczego warto mieć kategorię weight control w ofercie sklepu?
Nadwaga i otyłość to problemy, których opiekunowie nie zawsze są świadomi. Kategoria weight control odpowiada więc na bardzo konkretną potrzebę i daje pracownikowi sklepu możliwość rozmowy nie tylko o liczbie kalorii, ale również o składzie diety, wielkości porcji i prawidłowym sposobie prowadzenia redukcji masy ciała.
Opinia eksperta
Vet Gussto Weight Control to dieta, którą rekomenduję kotom wymagającym kontrolowanej redukcji masy ciała. Jej mocną stroną jest niska wartość energetyczna i zawartość tłuszczu przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniej podaży białka, tak ważnego dla ochrony beztłuszczowej masy mięśniowej podczas odchudzania.
Dużym atutem jest również obecność naturalnego włókna wspierającego uczucie sytości oraz L-karnityny. Mokra forma karmy i wysoka wilgotność dodatkowo ułatwiają zastosowanie jej w diecie redukcyjnej. To kompletna, dobrze przemyślana receptura dla kotów, u których zależy nam na stopniowej i kontrolowanej utracie masy ciała.
Dzisiejsza oferta żwirków dla kotów w niczym nie przypomina tego, co wkładano do kocich kuwet jeszcze kilkanaście lat temu, nie mówiąc już o czasach, gdy w kuwetach znajdował się zwykły piasek lub poszatkowana gazeta. Żwirek przestał być wyłącznie „pochłaniaczem nieczystości”. Stał się wysoce wyspecjalizowanym produktem premium, ponieważ opiekunowie kotów coraz częściej oczekują braku pyłu, perfekcyjnej kontroli zapachów, biodegradowalności, a nawet możliwości diagnozowania chorób układu moczowego.
Jak preferencje konsumentów zmieniają rynek żwirków dla kotów?
Dla opiekunów kotów ważny jest brak pylenia, wydajność i neutralizacja zapachów. Ponadto rośnie popyt na materiały naturalne i biodegradowalne*, co odzwierciedla większą troskę o środowisko naturalne. Preferencje te wpływają na rozwój nowych produktów mających łączyć skuteczność ze zrównoważonym rozwojem. Coraz większe uznanie zyskują alternatywy pochodzenia roślinnego, wytwarzane m.in. z kukurydzy czy makulatury.
Rosnącą popularnością cieszą się inteligentne kuwety, wyposażone w czujniki i mechanizmy samoczyszczące. Takie innowacje technologiczne nie tylko poprawiają komfort użytkowników, ale również napędzają zmiany na rynku żwirków, które muszą mieć określone cechy, jak odpowiednia wielkość granulek lub ciężar.
Co stało się ważne w ostatnich latach?
Materiały biodegradowalne. Biodegradowalne produkty zmniejszają ilość odpadów na wysypiskach, a wybrane z nich mogą być np. kompostowane lub utylizowane w toaletach. Przykładowe opcje to żwirek z włókien roślinnych, papieru z recyklingu, tofu lub kukurydzy. Badania wskazują, że materiały te mogą znacząco zmniejszyć ślad węglowy w porównaniu z tradycyjnymi żwirkami.
Inteligentne technologie w żwirkach dla kotów. Nowoczesne żwirki mają funkcje diagnostyczne i zmieniają kolor w zależności od pH moczu lub obecności krwi, ostrzegając opiekuna o problemach z układem moczowym.
Zwiększona zdolność zbrylania. Opiekunowie kotów oczekują coraz lepszej wydajności żwirku. Odpowiednia jakość żwirku ułatwia usuwanie odchodów i zmniejsza bałagan w domu. Wydajne zbrylanie to prawdziwa wartość widoczna w codziennym użytkowaniu produktu (niższe zużycie, dłuższe cykle użytkowania i mniej skarg klientów).
Żwirek przestał być wyłącznie „pochłaniaczem nieczystości”. Stał się wysoce wyspecjalizowanym produktem premium
Premiumizacja – jak wpłynęła na żwirki dla kotów?
Żwirek dla kotów pojawił się na rynku w 1947 roku i zrewolucjonizował opiekę nad tymi zwierzętami. Produkt wszedł na rynek w momencie, gdy coraz więcej osób adoptowało koty, a potrzeba czystszego i wygodnego sposobu usuwania kocich odchodów stała się większa niż wcześniej. Tradycyjne metody, takie jak piasek czy gazety, nie pozwalały m.in. skutecznie neutralizować nieprzyjemnych zapachów.
Historia tego pozornie przeciętnego, zwykłego produktu to prawie od początku pasmo innowacji, które przybrało na sile w ostatnich latach. Początkowo żwirek produkowano z gliny absorbującej (tzw. ziemi Fullera), czyli materiału używanego w fabrykach do wchłaniania rozlanych olejów i smarów. Od lat 80. na rynku dominował natomiast żwirek z gliny bentonitowej. Ta szczególna odmiana zbryla się w kontakcie z wilgocią, co umożliwia usuwanie tylko zanieczyszczonych grudek za pomocą łopatki. Takie rozwiązanie zmniejszyło koszty eksploatacji i znacząco podniosło wygodę opiekunów.
Współczesne żwirki dla kotów produkowane są z różnych materiałów, a ich formuły opracowuje się z myślą o większej skuteczności i mniejszym wpływie na środowisko. Ostatnie lata sprawiły, że żwirki to produkty coraz bardziej naturalne, funkcjonalne i przyjazne dla środowiska. Część z nich dopasowana jest również do rozwijającej się kategorii kuwet automatycznych.
5,1%
prognozowany roczny wzrost (CAGR) europejskiego rynku żwirku dla kotów do 2030 roku
Żwirek przestaje być zatem niewyróżniającym się, szarym i automatycznie kupowanym towarem. Obecnie to często zaawansowany produkt, odpowiadający na oczekiwania konsumentów szukających dobrego składu, kontroli zapachu oraz wydajności.
Oliwki i tofu – nowości na rynku żwirków
Nowoczesne start-upy od kilku lat wprowadzają ciekawe innowacje. Niszowe produkty są tworzone z pozbawionych kofeiny fusów kawy (https://www.alfredpets.com/), łusek orzecha włoskiego czy tapioki. W nowych produktach spotkać można dodatek alg morskich lub zielonej herbaty.
Inne materiały, z jakich wykonywane są żwirki dla kotów, to np. tofu czy pestki oliwek. Przyjrzyjmy się im bliżej.
Żwirek tofu (z włókien sojowych) to obecnie jeden z najszybciej zyskujących na popularności ekologicznych żwirków na świecie. Powstaje z tzw. okary – naturalnego produktu ubocznego generowanego podczas produkcji mleka sojowego i tofu. Zamiast stać się odpadem, zmieniany jest w charakterystyczne, wydłużone wałeczki, które tworzą podłoże o wyjątkowych właściwościach higienicznych.
Żwirek z pestek oliwek (ang. olive pit cat litter) to jedna z najnowszych i najbardziej obiecujących innowacji na rynku ekologicznych żwirków dla kotów. Tak jak żwirek tofu wpisuje się w trend upcyklingu, czyli wykorzystywania odpadów przemysłowych – w tym przypadku zmielonych pestek oliwek pozostałych po produkcji oliwy. Żwirek z pestek oliwek niemal nie pyli, dzięki czemu dobrze sprawdza się w domach, w których koty lub ich opiekunowie mają problemy z układem oddechowym lub alergie*.
Zanim pojawiły się żwirki, w kuwetach dla kotów znajdował się piasek lub pocięte gazety.
Pierwsze żwirki zrewolucjonizowały opiekę nad kotami.
Opiekunowie szukają lepszego składu, kontroli zapachu oraz trwałości.
Innowacje w branży żwirków dotyczą wprowadzenia nowych materiałów oraz ulepszania już istniejących produktów.
Podsumowując, wraz z rozwojem rynku produktów dla kotów żwirek przestał być zwykłym, niewyróżniającym się towarem, a stał się bardziej zaawansowanym produktem, który odpowiada na potrzeby konsumentów w zakresie wygody i troski o środowisko. Dostosuj ofertę swojego sklepu do tych trendów, aby skutecznie odpowiadać na rosnące zainteresowanie produktami wysokiej jakości.
dlaczego kot może rzadko podchodzić do miski i nadal pobierać dużo wody,
jakie produkty mogą pomóc zwiększyć podaż płynów,
jak dobrać rozwiązanie do sposobu żywienia i preferencji kota,
o co zapytać klienta przed rekomendacją,
kiedy zmiana pragnienia wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii.
Reklama
Opiekun mówi, że jego kot prawie nie pije. Patrzy na pełną miskę i zaczyna się martwić. Tymczasem sama ilość wody wypitej z naczynia nie pokazuje jeszcze, jak wygląda nawodnienie zwierzęcia. Kot pobiera wodę również z pokarmem, a na jego zainteresowanie piciem wpływają m.in. dieta, liczba i rozmieszczenie źródeł wody oraz indywidualne preferencje.
Dlatego rozmowa o nawodnieniu nie powinna kończyć się na pytaniu: „Jaką miskę kupić?”. To dziś znacznie szerszy temat obejmujący karmę mokrą, naczynia, fontanny, buliony, zupy i sposób podawania posiłków.
Znaczenie ma liczba źródeł wody, ich rozmieszczenie i otoczenie. International Cat Care zaleca ustawianie wody w kilku spokojnych miejscach, z dala od kuwety, głośnych urządzeń czy intensywnie użytkowanych ciągów komunikacyjnych*. W domu z kilkoma kotami dobrym punktem wyjścia jest zasada jednego źródła wody na kota plus jednego dodatkowego.
Niektóre koty chętniej piją również wtedy, gdy woda stoi w innym miejscu niż karma. Warto więc zamiast jednej „stacji żywieniowej” zaproponować klientowi kilka punktów z wodą i obserwowanie, z których zwierzę rzeczywiście korzysta.
Znaczenie może mieć także samo naczynie. Część kotów preferuje szerokie, stosunkowo płytkie miski. Inne dobrze korzystają ze szkła, ceramiki lub stali. Nie ma jednego modelu odpowiedniego dla wszystkich. Najlepszą wskazówką pozostaje zachowanie konkretnego kota.
Niezależnie od rodzaju naczynia woda powinna być świeża, a miska regularnie myta. Osad i biofilm mogą wpływać nie tylko na higienę, ale również na zapach i smak wody.
* Źródło: International Cat Care, „Encouraging your cat to drink”.
Fontanna – dodatkowe źródło, a nie gwarancja sukcesu
Część kotów chętnie korzysta z ruchomej wody, dlatego fontanna może być dobrym sposobem na zwiększenie liczby dostępnych źródeł. Nie jest jednak rozwiązaniem uniwersalnym.
Jeden kot zainteresuje się nią od razu, drugi będzie potrzebował czasu, a trzeci nadal wybierze zwykłą miskę. Fontannę najlepiej więc traktować jako kolejną możliwość wyboru, a nie produkt, który automatycznie rozwiąże problem małego zainteresowania wodą.
Warto wprowadzać ją stopniowo. Na początku dobrze pozostawić dotychczasową miskę i pozwolić kotu oswoić się z urządzeniem oraz ruchem wody.
Fontanna wymaga też regularnej pielęgnacji. Zbiornik i pompę trzeba dokładnie czyścić, a filtr wymieniać zgodnie z zaleceniami producenta.
Tymczasem sama ilość wody wypitej z naczynia nie pokazuje jeszcze, jak wygląda nawodnienie zwierzęcia.
Buliony, zupy i sosy – więcej płynu razem z jedzeniem
Rosnąca oferta bulionów, zup czy sosów dla kotów daje kolejny sposób na zwiększenie ilości płynu przyjmowanego z pokarmem. Produkty te mogą jednocześnie poprawiać smakowitość posiłku, co ma znaczenie szczególnie u zwierząt mało zainteresowanych wodą.
Analiza problemu. Czy kot rzeczywiście pije za mało?
Pierwsze pytanie powinno brzmieć: „Co kot je na co dzień?”.
Woda trafia do organizmu zarówno poprzez picie, jak i razem z pokarmem. Różnica między dietą mokrą i suchą jest pod tym względem bardzo duża. Według Cornell Feline Health Center mokre karmy zawierają zwykle około 70–80% wody, podczas gdy suche około 6–10%*.
Kot żywiony głównie pełnoporcjową karmą mokrą może więc znaczną część płynów pobierać podczas jedzenia i rzadziej korzystać z miski. Inaczej należy oceniać zwierzę jedzące kilka porcji mokrej karmy dziennie, a inaczej kota żywionego przede wszystkim karmą suchą.
Nie zmienia to jednej podstawowej zasady: świeża woda powinna być stale dostępna bez względu na sposób żywienia.
Warto więc patrzeć nie tylko na to, ile wody ubywa z miski, ale też na całkowitą ilość płynów pobieranych przez kota.
* Źródło: Cornell Feline Health Center, „How often should you feed your cat?”.
Mokra karma – nawodnienie zaczyna się w misce z jedzeniem
Mokra karma jest nie tylko sposobem żywienia. Ze względu na wysoką zawartość wody staje się również jednym z jej ważnych źródeł.
Dlatego zwiększenie udziału pełnoporcjowej karmy mokrej może być jednym ze sposobów zwiększenia całkowitej podaży płynów, szczególnie u kotów, które rzadko korzystają z miski z wodą.
Wysoka wilgotność produktu nie przesądza jednak o tym, czy może on stanowić pełnoporcjowy posiłek. Zupy, filety w bulionie czy inne produkty zawierające dużo płynu mogą dobrze uzupełniać dietę, ale nie wszystkie są karmami pełnoporcjowymi.
Jeżeli produkt jest oznaczony jako karma uzupełniająca, powinien pozostać dodatkiem.
Dużo wody w produkcie nie oznacza jeszcze, że może on stanowić pełny posiłek.
70–80%
wody zawierają zwykle mokre karmy (suche – około 6–10%)
Źródło: Cornell Feline Health Center, „How often should you feed your cat?”
Miski – ważne jest nie tylko „czy”, ale również „gdzie”
Pełna miska stojąca przez cały dzień nie zawsze oznacza, że kot ma optymalne warunki do picia.
Warto jednak dokładnie sprawdzać ich przeznaczenie. Produkt przygotowany specjalnie dla kota to coś zupełnie innego niż bulion z ludzkiej kuchni, który może zawierać sól, przyprawy, cebulę czy inne składniki niewskazane dla zwierzęcia.
Trzeba również zwrócić uwagę na to, czy mamy do czynienia z karmą pełnoporcjową, czy uzupełniającą.
Bulion czy zupa mogą wspierać nawodnienie, ale nie powinny zastępować pełnoporcjowej podstawy diety.
Czasem najprostsze rozwiązanie jest najlepsze
Nie zawsze potrzebny jest kolejny produkt. U części kotów sprawdzi się po prostu dodanie niewielkiej ilości wody do mokrej karmy. Warto robić to stopniowo, ponieważ konsystencja pokarmu ma dla wielu kotów duże znaczenie. Nagłe rozcieńczenie dobrze znanego posiłku może sprawić, że zwierzę przestanie go akceptować.
Jeden kot chętnie zje bardziej wilgotną karmę, drugi wybierze bulion, a trzeci zacznie częściej pić po ustawieniu dodatkowej miski w innym miejscu. Sposób zwiększania podaży wody trzeba więc dopasować do tego, co konkretny kot rzeczywiście akceptuje.
Ważne! Nagła zmiana pragnienia to sygnał ostrzegawczy
Nie każda rozmowa o ilości wypijanej wody powinna kończyć się rekomendacją produktu.
Kot, który od zawsze rzadko korzysta z miski, je dużo mokrej karmy i zachowuje się tak samo jak zwykle, to inna sytuacja niż zwierzę, które w krótkim czasie zaczęło pić znacznie więcej albo wyraźnie mniej niż wcześniej.
Zwiększone pragnienie może towarzyszyć m.in. przewlekłej chorobie nerek czy cukrzycy. Dlatego istotnej zmiany ilości wypijanej wody nie należy tłumaczyć wyłącznie dietą, pogodą czy zmianą rodzaju miski.
Ważne!
Jeżeli sposób picia kota wyraźnie się zmienił, powinien zostać skonsultowany z lekarzem weterynarii.
Jak doradzać opiekunom?
Zanim sięgniesz po konkretny produkt, ustal:
Co kot je na co dzień? Mokra i sucha dieta oznaczają zupełnie inną ilość wody pobieranej z pokarmem.
Ile źródeł wody kot ma w domu? Jedna miska nie jest najlepszym rozwiązaniem.
Gdzie stoi woda? Warto sprawdzić, czy kot ma dostęp do niej również w spokojnych miejscach, z dala od kuwety i karmy.
Z jakiego naczynia korzysta? Czasem pomaga zmiana wielkości, kształtu lub materiału.
Czy klient próbował fontanny? Może być dodatkowym źródłem wody, ale nie każdy kot ją zaakceptuje.
Czy kot dostaje mokrą karmę, buliony lub zupy? Wszystkie te produkty dokładają płyn do codziennej diety.
Czy sposób picia ostatnio się zmienił? Jeśli tak – rekomendacją powinien być lekarz weterynarii, a nie kolejna miska.
Dopiero po tych pytaniach można sensownie zdecydować, czy najlepszym rozwiązaniem będzie większy udział karmy mokrej, dodatkowa miska, fontanna, bulion czy kilka niewielkich zmian zastosowanych jednocześnie.
Co zyskasz?
Nawodnienie jest dobrym przykładem kategorii, w której klient często przychodzi po jeden produkt, choć jego problem wymaga szerszego spojrzenia.
Pyta o fontannę, ale podczas rozmowy okazuje się, że kot je głównie suchą karmę i ma jedną miskę stojącą obok kuwety. Albo szuka nowego naczynia, choć dużo większą zmianę może przynieść ustawienie kilku źródeł wody i zwiększenie udziału mokrej karmy.
Dobre doradztwo pozwala więc naturalnie łączyć różne grupy produktów: karmę mokrą, miski, fontanny, buliony czy inne rozwiązania zwiększające podaż płynów. Nie chodzi o dokładanie ich do koszyka na siłę, ale o dobranie kilku elementów, które razem odpowiadają na konkretną potrzebę.
Dla sklepu oznacza to większy potencjał cross-sellingu, ale przede wszystkim bardziej kompetentną rozmowę z klientem. Opiekun nie dostaje kolejnej przypadkowej miski. Dostaje spójne rozwiązanie, dopasowane do sposobu żywienia i zachowania jego kota.
Reklama
Klient pyta o nawodnienie. Jak odpowiedzieć?
Mój kot prawie nie pije. Czy powinienem kupić fontannę?
Najpierw warto sprawdzić, co kot je. Jeśli dużą część diety stanowi karma mokra, może pobierać sporo wody razem z posiłkami. Fontanna może być dodatkowym źródłem i część kotów chętnie z niej korzysta, ale nie ma gwarancji, że każde zwierzę zacznie dzięki niej pić więcej.
Czy mogę dolewać wodę do karmy?
Tak, jeżeli kot dobrze to akceptuje. Najlepiej zacząć od niewielkiej ilości i zwiększać ją stopniowo, żeby nie zmieniać gwałtownie konsystencji posiłku.
Czy bulion może zastąpić wodę?
Nie powinien zastępować stałego dostępu do świeżej wody. Może natomiast zwiększać podaż płynów, jeśli jest produktem przeznaczonym dla kotów i stosowanym zgodnie z zaleceniami producenta.
Kot ostatnio pije znacznie więcej niż wcześniej. Jaką miskę polecić?
W tym przypadku ważniejsza od zmiany miski jest konsultacja z lekarzem weterynarii. Nagły wzrost pragnienia może być objawem problemu zdrowotnego.
Zapamiętaj!
Kot pobiera wodę zarówno poprzez picie, jak i razem z pokarmem. Mokra karma zawiera zwykle około 70–80% wody, podczas gdy sucha około 6–10%. Jedna miska nie zawsze wystarcza – znaczenie mają liczba, rozmieszczenie i rodzaj źródeł wody. Fontanna może być dobrym rozwiązaniem dla części kotów, ale nie jest produktem uniwersalnym. Buliony, zupy i inne produkty o wysokiej wilgotności mogą zwiększać podaż płynów, ale trzeba zwracać uwagę na ich skład i przeznaczenie. Do mokrego posiłku można dodawać niewielką ilość wody, jeśli kot akceptuje zmianę konsystencji. Nagła zmiana ilości wypijanej wody wymaga konsultacji z lekarzem weterynarii. Nawodnienie kota nie sprowadza się do jednej miski. Najlepsze efekty daje połączenie odpowiedniej diety, dostępu do wody i rozwiązań dopasowanych do preferencji konkretnego zwierzęcia.
8 listopada, 2026
Newsletter PetInsider
Zapisz się do newslettera
Dołącz do naszej społeczności zoologicznej i rozwijaj swój biznes z PetInsiderem!
